Edukacja zróżnicowana

Różni, ale równi.

Wśród zalet edukacji zróżnicowanej należy wymienić , m. in. szacunek dla naturalnej odmienności związanej z płcią, a co za tym idzie, dostosowanie metod przekazywania wiedzy oraz wychowania odpowiednio w szkołach dla dziewcząt oraz dla chłopców (inaczej uczy się dziewczęta i chłopców matematyki czy języków, jak również postaw – lojalności, przyjaźni, inaczej wychowuje się do wiary). W szkole dla dziewcząt nauczycielami są wyłącznie kobiety, które szczególnie rozumieją uwarunkowania rozwoju dziewczynki.
Wychowanie zróżnicowane łamie stereotypy na temat płci. Dziewczęta wzrastają w świadomości własnej wartości wynikającej z tego, że są kobietami i ostatecznie prowadzi to do większego szacunku dla przedstawicieli każdej z płci w myśl zasady, że ludzie są równi, ale różni.

Odpowiedź na potrzeby rozwojowe dziewcząt w Szkole dla Dziewcząt Przystań:

  • Dziewczynki chętniej pracują w ciszy – nasza szkoła zapewnia w czasie dnia zajęcia z cichego czytania,
    a nauczycielka stara się zapewnić ciszę w czasie zajęć wymagających szczególnego skupienia.
  • Dziewczęta wcześniej uczą się mówić i lubią rozmawiać stąd więcej omawiania lektur, spraw wychowawczych, dyskusji w klasie i wzajemnego słuchania.
  • W szkole jest więcej zajęć artystycznych rozbudzających jeszcze bardziej wyobraźnię dziewczynek.
  • Dziewczynki warto zachęcać do aktywności sportowych; sport to także doskonała szkoła pracy w zespole, która to umiejętność jest bardzo przydatna później w życiu zawodowym.
  • W szkole zróżnicowanej dziewczęta chętniej podejmują wyzwania i osiągają więcej.

Model edukacji zróżnicowanej ze względu na płeć wspiera życie w wartościach i cnotach. Szkoła jest sztucznym środowiskiem, w którym najważniejsze jest wychowywanie i nauka pod okiem profesjonalistów. Podejście personalistyczne sprzyja posiadaniu autorytetów i oparcia, niezbędnych do utrzymania własnej tożsamości,
a przykład osoby dorosłej tej samej płci, przemawia do ucznia mocniej niż przykład płci przeciwnej. Dziewczęta, które widzą, że ich nauczycielka jest świetnym matematykiem mają realny wzór, do którego chcą dążyć. Podobnie chłopcy, widząc kulturalne zachowanie swojego wychowawcy będą chcieli go naśladować. Chłopcy wyróżniają się innym rodzajem słuchu – zwłaszcza do nich kieruje się krótkie, konkretne komunikaty i takimi zazwyczaj posługują się mężczyźni – nauczyciele. Dziewczynki zaś często potrzebują wytłumaczenia wymaganego od nich działania i dłuższych rozmów, co jest naturalne również dla nauczycielki. Jeżeli chodzi o biologiczne różnice to dzięki temu, że dziewczynki szybciej opanowują mowę, mają większe zdolności lingwistyczne. Chłopcy zaś mają lepszą wyobraźnię przestrzenną i lepiej radzą sobie z przedmiotami ścisłymi. Dziewczynki myślą sumując elementy, inaczej reagują na pochwałę, która jest dla nich motywacją do dalszego działania, przeciwnie do chłopców, dla których pochwała jest często uznaniem, że więcej nie muszą już robić. Unikając rywalizacji między tym, jak jesteśmy stworzeni dajemy dzieciom  możliwość bycia coraz lepszym, ale względem siebie samych, a nie innych.

Etap edukacji szkolnej jest czasem w którym szczególnie można zauważyć odmienne zachowania społeczne
w zależności o płci. Oznacza to, iż jednym z założeń edukacji zróżnicowanej jest przekonanie, że nie można ignorować różnic, jeżeli chce się osiągnąć pełną równość płci.

Rozdzielność płciowa w szkołach nie jest głównym celem w naszych szkołach. Jest to umożliwienie wydobywania potencjału u dziecka, przez zapewnienie mu nauki w najdogodniejszych dla jego naturalnych predyspozycji warunkach. Opieramy się na bliskiej współpracy z rodzicami, dlatego to nie szkoła, ale właśnie oni, jako pierwsi
i najlepsi wychowawcy  organizują czas wolny dla swoich dzieci w koedukacyjnych wydarzeniach pozaszkolnych,
w czasie których dzieci mają możliwość obcowania z druga płcią.